Het begon niet met dat appje. De weken ervoor had ik al een paar keer gevraagd wat er met Jelle was. Hij kwam later thuis, at snel en zat daarna met zijn telefoon op de bank. Als ik voorstelde om nog even te wandelen, zei hij dat hij moe was. In bed draaide hij zich om en meestal sliep hij al voordat ik mijn boek had dichtgedaan.
Dit verhaal is gebaseerd op een echte lezersinzending. Namen en herkenbare details zijn aangepast.
Op dinsdag kijken we altijd samen Married at First Sight. Een superfoute serie, maar we vinden het heerlijk om samen commentaar te leveren op de deelnemers. Dan hebben we meestal de grootste lol. Die avond moest ik de aflevering steeds stilzetten omdat Jelle op zijn telefoon zat. De derde keer zei ik dat ik net zo goed alleen kon kijken. Hij mompelde dat hij echt wel oplette.
Even later begon hij ineens te lachen om zijn scherm. Ik vroeg wat er zo grappig was. Hij zei dat een collega een filmpje had gestuurd en typte snel iets terug. Ik weet nog dat ik dacht: fijn dat iemand hem aan het lachen krijgt.
Hij legde zijn telefoon met het scherm naar beneden op de bank. Een kwartier later pakte hij hem weer en toen zag ik de melding: ‘Mis je me al?’ Met een hartje erachter.
Ik herkende haar naam. Hij had de laatste tijd vaker over haar verteld. Ze werkten samen aan een project, zij snapte hoe chaotisch het daar was en ze konden goed samenwerken. Losse opmerkingen waar ik toen niets van had gemaakt.
‘Is dat die collega van je?’ vroeg ik. Jelle legde de telefoon weg en zei dat ze een grapje maakte. Toen ik vroeg welke grap, gaf hij geen antwoord. Hij zette de televisie harder en zei dat ik niet zo moeilijk moest doen.
En dat maakte me boos, juist omdat hij al weken te moe was om normaal tegen mij te praten, maar blijkbaar wel energie had om ’s avonds met haar te appen. Voordat ik er erg in had, zei ik dat ook tegen Jelle en vroeg ik of ik de rest van de appjes mocht zien.
Jelle keek me aan en zei nee.
Uiteindelijk leidde dat ene appje tot een knallende ruzie. Ik was zo boos dat ik naar boven ben gelopen om mijn spullen te pakken. Ik gooide wat kleding en mijn oplader in een boodschappentas. Jelle vroeg nog of ik nu echt wegging. Ik riep dat hij dan tenminste rustig verder kon appen en sloeg de deur achter me dicht.
Mijn zus deed open in haar pyjama. Ik hoefde alleen te zeggen dat er iets was met een collega en toen zette ze koffie, terwijl het bijna middernacht was. In de auto was ik nog woedend geweest. Eenmaal bij haar zakte de grootste boosheid. Wat overbleef, was vooral het besef dat Jelle en ik al weken nauwelijks aandacht voor elkaar hadden en dat ik dat ontzettend miste.
Tegelijk dacht ik aan dat hartje. Ik wilde graag bij Jelle zijn, maar niet terwijl hij ondertussen alvast op zoek was naar iemand die leuker, gezelliger of makkelijker was dan ik. Mijn zus vroeg of ik zeker wist dat dat aan de hand was. Dat wist ik natuurlijk niet. Ik had één appje gezien en de rest had hij me niet willen laten zien.
Normaal kan ik op zo’n moment heel rigoureus zijn. Als ik me gekwetst voel, loop ik weg en maak ik het uit voordat de ander dat kan doen. Dat heb ik in eerdere relaties ook gedaan. Deze keer wilde ik de relatie niet zomaar opgeven zonder een volwassen gesprek. De volgende ochtend appte ik Jelle dat ik wilde praten, thuis en zonder onze telefoons erbij. Alleen al dat besluit voelde voor mij als iets nieuws. Daar ben ik best trots op.
Ik vroeg hem die middag als eerste of hij nog bij mij wilde zijn. Hij zei ja. Daarna vroeg ik waarom hij dan zoveel aandacht aan haar gaf en thuis nauwelijks nog naar mij keek. Daar had hij niet meteen een antwoord op. Uiteindelijk vertelde hij dat het contact met haar steeds persoonlijker was geworden. Hij genoot van haar aandacht en had niet door willen hebben wat dat met ons deed. Volgens hem was hij niet op zoek naar een vervanger en was er tussen hen niets gebeurd. Ik geloofde niet meteen alles, maar voor het eerst in weken hadden we het tenminste over wat er werkelijk speelde.
Dat is nu twee maanden geleden. Het grappige is dat die enorme ruzie ons uiteindelijk ook heeft geholpen. Ik besefte tijdens dat gesprek hoe graag ik bij Jelle wil zijn. Hij zei dat hij hetzelfde had beseft en dat hij veel te makkelijk was meegegaan in de aandacht van zijn collega. We zijn de laatste tijd juist weer heel close. ’s Avonds blijven onze telefoons uit en op dinsdag kijken we weer samen Married at First Sight. We leveren nog steeds veel te veel commentaar op mensen die we helemaal niet kennen, en hebben dan samen de grootste lol.
Om privacyredenen zijn namen en herkenbare details aangepast.
Zie je iets dat niet klopt of later is veranderd? Laat het de redactie weten.
