Ymke en haar vriend werden het niet eens over de vaccinaties van hun zoon. Uiteindelijk maakte zij alleen een afspraak en vertelde ze hem daar niets over.
Dit verhaal is gebaseerd op een echte lezersinzending. Namen en herkenbare details zijn aangepast.
Ik weet hoe dit klinkt. Ik doe achter de rug van mijn vriend iets waarvan ik weet dat hij het niet wil. Daar schaam ik me soms voor.
Tijdens corona was mijn vriend fel tegen vaccineren. Hij vertrouwde het niet en liet zich zelf ook niet vaccineren. Ik ging daarin mee, hoewel vakanties naar het buitenland daardoor niet doorgingen en gesprekken met familie ongemakkelijk werden.
De discussie kwam terug voor Kas werd geboren
Toen Kas in 2024 werd geboren, dacht ik even dat die discussie achter ons lag. Ik was vooral bezig met voedingen, slaaptekort en de babykamer die nog steeds niet af was. Een paar weken voor mijn uitgerekende datum begon mijn vriend er opnieuw over. Hij wilde niet dat Kas prikken kreeg. Voor hem hoorde dat bij hetzelfde wantrouwen dat hij tijdens corona al had.
Zelf ben ik als kind ingeënt en ik wilde Kas wel laten meedoen aan het Rijksvaccinatieprogramma. Toch stelde ik het gesprek steeds uit. Iedere keer dat ik het onderwerp voorzichtig begon, zei mijn vriend dat hij het niet wilde. Daarna werd het stil of kregen we ruzie. Ik bleef hopen dat hij later zou bijdraaien.
De afspraak die Ymke niet vertelde
Op een avond las ik aan de keukentafel een nieuwsbericht over een jong kind dat aan mazelen was overleden. Mijn telefoon lag naast de koffie en Kas sliep boven. Ik pakte de telefoon, zocht het nummer op en belde de volgende ochtend voor een afspraak. Mijn vriend vertelde ik niets.
Bij de eerste prik zat Kas op mijn schoot. Hij huilde even en greep met zijn handje mijn trui vast. Ik trok zijn jas weer aan, legde hem in de kinderwagen en liep langzaam naar huis. Straks zou ik naast mijn vriend op de bank zitten met een geheim tussen ons in.
Sindsdien krijgt Kas zijn prikken volgens de afspraken die ik met de jeugdgezondheidszorg maak. De volgende datum schreef ik meteen in mijn agenda. Ik voel me rustiger doordat ik die keuze heb gemaakt, maar ik denk ook aan later. Hij wordt ouder en kan een keer vertellen dat hij een prik heeft gehad. Mijn vriend kan een brief zien of iets in een dossier tegenkomen. Dit blijft niet vanzelf geheim.
Ik weet dat ik hem moet vertellen wat ik heb gedaan. Daar zie ik tegenop, omdat ik niet weet wat het met onze relatie doet. Toch kan ik de keuze niet terugdraaien en dat wil ik ook niet. Mijn moederhart zegt dat ik Kas zo goed mogelijk moet beschermen.
Kas kan zelf nog niet kiezen. Ik heb daarom een beslissing genomen waar ik als moeder achter sta, ook al heb ik die nog niet als partner durven uitspreken.
Om privacyredenen zijn namen en herkenbare details aangepast.
